รองเท้าล่อเป็นรองเท้าไม่มีส้นและออกแบบมาเพื่อพันรอบหลังเท้า ผสมผสานแฟชั่นและความสบายเข้าด้วยกัน นี่คือคำแนะนำเกี่ยวกับพวกเขา:
นิรุกติศาสตร์และคำจำกัดความ: ชื่อนี้มีต้นกำเนิดมาจากคำสุเมเรียน "mulu" ซึ่งหมายถึงรองเท้าในร่ม หรือคำภาษาละติน "mulleus" ซึ่งเดิมหมายถึงรองเท้าส้นสูงสีม่วงแดงในพิธีการของหัวหน้าผู้พิพากษาชาวโรมันโบราณ ตามเนื้อผ้าล่อเป็นรองเท้าส้นสูงที่ไม่โชว์นิ้วเท้าและเผยให้เห็นเฉพาะส้นเท้าเท่านั้น อย่างไรก็ตาม สไตล์สมัยใหม่ก็มีดีไซน์แบบเปิดนิ้วเท้าและส้นแบนเช่นกัน
ต้นกำเนิดทางประวัติศาสตร์: เดิมทีล่อเป็นรองเท้าส้นสูงที่ออกแบบมาเพื่ออำนวยความสะดวกในการขี่ม้าสำหรับผู้ชาย สิ่งเหล่านี้ได้รับความนิยมในเวนิสในศตวรรษที่ 15 และต่อมาได้รับการปรับปรุงโดย Leonardo da Vinci เพื่อให้เข้ากับหลักสรีรศาสตร์ได้ดีขึ้น ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ตัวละครหญิงที่นักวาดภาพประกอบ กิล เอลฟ์เกรน มักสวมล่อ ซึ่งมีส่วนทำให้ตัวละครเหล่านี้ได้รับความนิยม มาริลิน มอนโรทำให้ล่อมีประโยชน์ใช้สอยและมีสไตล์เป็นกลางมากขึ้น
ลักษณะเด่นของสไตล์: รองเท้าล่อทั่วไปมีทั้งแบบส้นแบนและแบบส้นสูง รองเท้าล่อทรงแบนสวมใส่สบายและน้ำหนักเบา เหมาะสำหรับการสวมใส่ในชีวิตประจำวัน รองเท้าส้นสูงช่วยเพิ่มความสูงและเสริมรูปลักษณ์ เหมาะสำหรับโอกาสที่เป็นทางการหรือไม่เป็นทางการ จากดีไซน์ส่วนบนมีดีไซน์แบบปิดนิ้วเท้าและยังมีสไตล์แบบเปิดนิ้วเท้าอีกด้วย บางส่วนยังเพิ่มองค์ประกอบตกแต่ง เช่น บังเหียนม้า พู่ และพลอยเทียมที่ส่วนบนเพื่อเพิ่มเสน่ห์ทางแฟชั่น
